how long

تا کجا قراره بی هدف باشیم؟
تا چند سال دیگه چشمم به پوینتر دوخته ست؟
تا چند سال دیگه چشممون به نوشته هاست؟
تا چند سال دیگه فقط حرف ها رو می شنویم و میگذریم و تو خلسه و پیله ی خودمون غوطه ور می مونیم؟
تا چند سال دیگه زنده ایم؟
تا چند سال دیگه علم می رسه به یه جایی که نسل ما کهنه و قدیمی و پوچ محسوب میشه؟
تا چند سال دیگه به تاریخ می پیوندیم؟
تا چند سال دیگه تو چند سال گذشته ی زندگی هامون می مونیم؟
تا چند سال دیگه به خودمون یه سیلی نمی زنیم که از سکون بیرون بیایم؟
تا چند سال دیگه ته نشین شده ی خاطرات قبلی زندگی هامون رو هم می زنیم؟